งานควิลต์แอนทีคบางชิ้นก็เป็นงานแอพพลิเคที่ทำด้วยจักรเย็บผ้า ซึ่งเป็นวิธีที่จริงๆ แล้วพัฒนาขึ้นมาในศตวรรษที่ 20 เพื่อใช้ย่นเวลาของการทำแอพพลิเคด้วยมือ ผลงานที่ได้ให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไป แต่มีประโยชน์มากกับชิ้นงานที่ต้องใช้เป็นประจำหรือต้องซักบ่อยๆ  เช่น ผ้าห่มสำหรับเด็กเล็กและเสื้อผ้า ช่างควิลต์จำนวนมากชอบใช้ฝีเข็มปักทึบ (Satin Stitch) เย็บชิ้นงานติดกับผ้าแบ็คกราวนด์ มีบ้างที่ใช้ฝีเข็มตรง หรือทิ้งริมผ้าไว้เฉยๆ แต่โดยมากจะใช้กันในงานควิลต์แบบคอนเทมโพรารีและอาร์ตควิลต์

ผลงานของ Janet Jone Worley of Hyuntville, Alabama เป็นดอกคาลาลิลลี่ในเวลากลางวัน

การทำแอพพลิเคด้วยจักรได้รับความนิยมเมื่อมีการประดิษฐ์ฝีเข็มซิกแซก ซึ่งหมายความว่า ริมผ้าที่ตัดเป็นรูปทรงจะได้รับการป้องกันไม่ให้ลุ่ย รวมถึงการพัฒนาแผ่นใยกาวน้ำหนักเบา (Fusible webbing) ที่ช่วยให้ชิ้นงานที่ตัดเป็นรูปทรงติดกับผ้าแบ็คกราวนด์โดยไม่ต้องใช้เข็มหมุด ใยที่ทำขึ้นมานี้ ถือเป็นอีกชั้นหนึ่งของชิ้นงาน แต่แผ้่นใยนี้ก็จะทำให้ผ้าแข็งขึ้นเล็กน้อย จึงเหมาะกับงานพวกที่ใช้แขวนประดับผนังหรือปลอกเบาะ/หมอน ไม่ค่อยเหมาะกับงานควิลต์ด้วยมือเท่าไร แต่เราก็สามารถใช้เข็มหมุดหรือเนาผ้าที่ตัดไว้ได้ หรือใช้กาวสำหรับติดผ้าหรือกาวสเปร์ยติดแทนได้ ซึ่งทั้งสองแบบนี้ซักออกได้ง่าย

สิ่งที่ช่วยให้ผ้าที่ตัดเป็นรูปทรงติดแน่นกับผ้าแบ็คกราวนด์คือ  ฝีเข็มปักทึบและฝีเข็มซิกแซกแบบถี่ๆ แต่ก็สามารถใช้หลายวิธีประกอบกันได้ เช่น ใช้แผ่นใยกาวช่วยป้องกันริมผ้า การใช้ Blanket Stitch หรือฝีเข็มปักรังดุมแบบห่างๆ หรือใช้ฝีเข็มซิกแซกแบบห่างๆ ซึ่งใช้งานได้ดีเท่าๆ กับการสอยซ่อนด้าย ถ้าจักรเย็บผ้าที่ใช้มีออฟชั่นให้เลือก ซึ่งจักรเย็บผ้าคอมพิวเตอร์เดี๋ยวนี้ก็มีฝีเข็มสำหรับตกแต่งให้เลือกใช้มากมาย

เราสามารถใช้ฝีเข็มจักรแบบตรงเย็บไปบนตะเข็บที่พับเข้าไปด้านล่าง (ด้านหลัง) วิธีนี้เหมือนกับการเย็บ Topstitch แต่จะทำใกล้กับขอบที่พับ และต้องไม่มากกว่า 1/16  (1.5 มม.) การพับริมผ้าไปด้านล่างอาจทำได้ลำบาก  แต่เดี๋ยวนี้ก็มีเครื่องมือที่ช่วยได้มาก  เช่น การตัดแผ่นแม่แบบทนความร้อนเป็นรูปทรงที่ต้องการ แล้วรีดริมผ้าหุ้มขอบแม่แบบ ใช้สเปร์ยแบบรีดผ้าให้เรียบ (ซึ่งมีส่วนผสมของแป้ง) ช่วยให้ตะเข็บที่พับเข้าที่  จากนั้นจึงดึงแม่แบบออก หรือใช้กระดาษฟรีซเซอร์เป็นแม่แบบ พับริมผ้าเข้าไปด้านหลังแล้วรีด จากนั้นดึงกระดาษออกก่อนนำไปเย็บติด หรือใช้วิธีพับริมผ้าแล้วเนาไว้ก่อนแบบวิธีดั้งเดิม จากนั้นจึงใช้ฝีเข็มซิกแซกแบบห่างๆ และฝีเข็มสอยซ่อนด้ายเย็บชิ้นงานติดกับผ้าแบ็คกราวนด์ ซึ่งทั้งสองแบบต้องการทักษะในการทำงานเพื่อให้ได้งานที่สวยงาม

Sue เพื่อนตัวน้อยของ Overall Sam ซึ่งนิยมทำกันมากตราบจนปัจจุบัน

วิธีติดผ้าด้วยจักรอีกวิธี ใช้การร่างเส้นรูปทรง ตัดผ้าโดยเผื่อตะเข็บด้วย ติดผ้าไปบนผ้าแบ็คกราวนด์ด้วยการเนาไปตามเส้นที่ร่างไว้ ใช้กรรไกรเล็มริมผ้าให้ใกล้กับเส้นที่เย็บไว้ หากเป็นไปได้ให้ใช้กรรไกรเล็กที่ใช้ในงานปักผ้า ซึ่งมีปลายแหลมและคม จากนั้นเย็บฝีเข็มปักทึบไปบนเส้นที่เย็บไว้ ให้ฝีเข็มที่เย็บคลุมเส้นเนาและริมผ้าทั้งหมด การเย็บให้เริ่มจากส่วนของรูปทรงที่ตรง ถ้าไม่มีให้เริ่มจากส่วนที่โค้งน้อยที่สุด และค่อยๆ ขยับตีนผี แต่ไม่ปักเข็มหมุนผ้า

การเริ่มงานให้เริ่มจากจุดที่อยู่ด้านในก่อนแล้วค่อยๆ เย็บออกมาด้านนอก ถ้าใช้ฝีเข็มปักทึบ ให้พยายามเย็บให้ได้ฝีเข็มที่สม่ำเสมอกัน และรักษาขอบของชิ้นงานให้อยู่กึ่งกลางความกว้างฝีเข็ม ในกรณีของรูปทรงกลมต้องค่อยๆ ทำ เพื่อให้ได้รูปทรงกลมสวยงาม หยุดและปักเข็มเป็นระยะในขณะที่ทำงาน ให้ตำแหน่งเข็มอยู่ทางด้านนอกของส่วนที่โค้งออกและอยู่ด้านในของส่วนที่โค้งเข้า ด้านในของเส้นที่ชนกันเป็นมุมฉากและมุมต่างๆ เมื่อเย็บมาถึงปลายสุดของริมผ้า ปักเข็มที่ด้านในเพื่อหมุนผ้าแล้วเย็บซ้ำไปบนฝีเข็มก่อนหน้า ปรับฝีเข็มรูปตัว V ที่จุดด้านนอก ด้วยการลดความกว้างของฝีเข็มลง ปักเข็มที่ด้านนอกเมื่อเย็บถึงจุดที่ต้องการ จากนั้นจึงปรับความกว้างของฝีเข็มเท่าเดิมขณะที่เย็บริมผ้าด้านต่อไป การทำแอพพลิเคแบบไม่เก็บริมผ้าเป็นวิธีตกแต่งอย่างหนึ่ง แต่ใช้ได้ดีกับชิ้นงานที่ไม่ต้องซัก ชิ้นงานที่ทำจากผ้า felt หรือผ้าที่ทอค่อนข้างแน่น ซึ่งเนื้อผ้าไม่ลุ่ย เหมาะกับการทำแอพพลิเคแบบไม่เก็บริมผ้าที่สุด แต่ถ้าใช้ผ้าที่ทอแบบไม่แน่นก็จะต้องระวังเป็นพิเศษ เพื่อรักษารูปทรงของผ้าไว้ให้เหมือนเดิมในระหว่างที่ทำงาน

Tips

-ใช้กระดาษรองปัก (Stabilizer Paper) น้ำหนักเบา รีดติดด้านหลังผ้าขณะที่ทำงาน เพื่อให้ชิ้นงานเรียบ กระดาษรองปักนี้มีขายทั่วไปทั้งแบบที่ต้องฉีกออกและแบบที่ละลายน้ำได้ หรือรีดกระดาษฟรีซเซอร์ที่ด้านหลังผ้าชิ้นงาน

-ใช้เข็มจักรขนาดเล็ก เช่น เบอร์ 60 และเปลี่ยนเข็มบ่อยๆ เพื่อป้องกันชิ้นงานเสียหาย

-ใช้ด้ายเส้นเล็กและเหนียว (แข็งแรง) ด้ายฝ้ายสำหรับปักด้วยจักรจะเส้นเล็กกว่าด้ายฝ้ายธรรมดา

-ใช้ด้ายไนลอนเป็นด้ายบนในกรณีที่ต้องการไม่ให้เห็นฝีเข็ม ใช้ด้ายฝ้ายเป็นด้ายล่าง (กระสวย) และปรับความตึงหย่อน เมื่อจำเป็น

– ใช้เข็มหมุดแบบที่ใช้กับผ้าไหมช่วยยึดชิ้นงานแอพพลิเค เนื่องจากตัวเข็มบางและปลายแหลม (ปัจจุบันใช้เข็มหมุดแอพพลิเค)

-ต้องทำลองเย็บเพื่อดูฝีเข็มบนผ้าอื่นก่อนทำบนชิ้นงาน ฝีเข็มของการทำแอพพลิเคด้วยจักรจะต่างจากฝีเข็มปกติ

-ใช้ตีนผีสำหรับแอพพลิเคหรือตีนผีปักผ้า ที่ตีนจะเปิดออกกว้างทำให้มองเห็นการทำงานตลอดเวลา จำไว้ว่าไม่ควรใช้ตีนผี ¼ เย็บฝีเข็มซิกแซก

-ดึงด้ายล่าง (ด้ายกระสวย) ให้ขึ้นมาอยู่บนชิ้นงานเสมอและเย็บย้ำกับที่หลายๆ ครั้งเมื่อจะจบการเย็บ และตัดด้ายออกเมื่อเย็บเสร็จ

– ริมผ้าด้านเดียวกันให้เย็บด้วยด้ายสีเดียวกัน เปลี่ยนสีด้ายและกระสวยเมื่อต้องการเย็บด้วยด้ายสีอื่น

-การใช้ด้ายสีเข็มเย็บเป็นเส้นของรูปทรงจะได้ความรู้สึกเหมือนหน้าต่างสเตนกลาส

-ถ้าใช้แผ่นใยกาว ต้องแน่ใจว่ากลับด้านแพตเทิร์นในตอนที่ลอกลาย โดยเฉพาะงานที่เป็นตัวอักษณและตัวเลข มิเช่นนั้นตัวอักษรจะอ่านไม่ได้

Advertisements