Whig Rose quilt น่าจะทำขึ้นใน Mannheim, Pennsylvania, circa 1870-1890. ส่วนหนึ่งในคอลเลคชั่นของ Linda and Dr. John Carlson ภาพจาก International quilt study center&museum มหาวิทยาลัยเนบราสก้า

Needle turned Applique
การทำแอพพลิเคมีวิธีทำที่แตกต่างกันหลายวิธี แต่วิธีดั้งเดิมของการทำแอพพลิเคด้วยมือที่มักอ้างถึงกันก็คือเทคนิคที่เรียกว่า Needle turned Applique ซึ่งเป็นวิธีทำงานที่ต้องใช้ปลายเข็มเขี่ยริมผ้าให้พับเข้าไปอยู่ใต้ผ้าโมที่ในขณะเย็บ (สอย) ช่างควิลต์จำนวนมากมักใช้วิธีพับตะเข็บไว้ใต้ผ้า ใช้เข็มหมุดตรึงโมทึฟนั้นไว้บนตำแหน่งที่ต้องการ แล้วจึงเริ่มทำงาน เมื่อเย็บเสร็จจึงดึงเข็มหมุดออก

การติดชิ้นงานแบบเดียวกันนี้ยังสามารถใช้วิธีอื่นที่ได้ความแม่นยำกว่า แต่ค่อนข้างเสียเวลา  คือการพับริมไว้ใต้แผ่นรอง (Basting) ที่ตัดเป็นรูปทรงที่ต้องการ หรือวางแบบกระดาษไว้ด้านบน ลักษณะคล้ายการทำ Paper Piecing โดยจะดึงกระดาษออกก่อนเย็บโมทีฟเสร็จ  ผู้ทำบางคนก็ใช้วิธีห่อผ้ากับกระดาษ สอยติดกับผ้าแบ็คกราวนด์ แล้วเจาะหลังผ้าแบ็คกราวนก์นั้นเพื่อดึงกระดาษออก  ขอบของโมทีฟที่ทำจะดูสวยงาม วิธีนี้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่เริ่มฝึกหัด

ในปัจจุบัน วิธีนี้ได้พัฒนาไปใช้กระดาษ Freezer หรือกระดาษห่ออาหาร ซึ่งเคลือบชั้นของซิลิโคนให้ผิวหน้ามัน  เวลาทำก็จะตัดกระดาษฟรีซเซอร์ แล้วรีดด้านที่เคลือบไว้ติดบนผ้าด้านถูก เมื่อเย็บเสร็จก็ลอกกระดาษออกได้ง่าย

Folk Art Applique

ผ้าควิลต์ที่ทำด้วยเทคนิคแอพพลิเค ใช้รูปทรงในสไตล์โฟล์คอาร์ตมักดูมีเสน่ห์ยามที่ได้เห็น  รูปทรงแบบโฟล์คอาร์ตโดยพื้นฐานแล้วก็มาจากวัตถุทั่วๆ ไปที่ใช้กันอยู่ในชีวิตประจำวัน ที่ออกแบบด้วยเส้นสายง่ายๆ ให้รูปทรงแบบซื่อๆ  โมทีฟส่วนใหญ่จึงไม่ค่อยซับซ้อนและพบได้ทั่วไปในงานแอพพลิเค ทำได้ตั้งแต่ผ้าควิลต์สำหรับเด็กแรกเกิดไปจนถึงผ้าควิลต์ผืนใหญ่ๆ

งานควิลต์สไตล์โฟล์คอาร์ตมักโชว์รูปทรงที่หลากหลาย เช่น ดอกไม้ ใบไม้ และต้นไม้  ตะกร้าและภาชนะต่างๆ สัตว์ก็มีตั้งแต่นกและแมลงไปจนถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มักทำคู่กันกับรูปหัวใจ และโดยทั่วไปก็ใช้เฉพาะงานที่ตั้งใจมอบให้คู่แต่งงานใหม่ โมทีฟพืชพรรณมักใช้คู่กับกิ่งก้านที่ยาวตรงและคดโค้ง ซึ่งใช้วิธีตัดผ้าเฉลียงแล้วทำให้เป็นเส้น สามารถใช้เป็นเส้น outline หรือเส้นแบ่งช่องตารางที่มีลวดลายอยู่ภายใน

งานแอพพลิเคที่พบในงานควิลต์ที่ทำโดยสมาชิกของชุมชน Mennonite  (กลุ่มผู้นับถือศาสนานิกายหนึ่ง) ไม่ใช่เทคนิคการทำงานแอพพลิเคแบบดั้งเดิมที่พบในกลุ่ม Amish  แต่อย่างไรก็ตามในช่วงกลางทศวรรษที่ 70 กลุ่มช่างควิลต์ที่ศูนย์กลางของชาว Amish ในเขต Lancaster มลรัฐเพนซิลเวเนีย ได้ออกแบบแพตเทิร์นลายแอพพลิเคใหม่ที่มีพื้นฐานจากงานสไตล์โฟล์คอาร์ต ดีไซน์ใหม่ของกลุ่มได้นำออกเผยแพร่ในงาน American Bicentennial โดยตั้งชื่อว่า Lancaster Rose ซึ่งใช้ทั้งผ้าสีพื้นแบบ Amish และแพตเทิร์นก็ไม่ได้มีส่วนใดข้องเกี่ยวกับงานแบบ Amish ดั้งเดิม ต่อมาก็ได้รับความนิยมทำกันในชุมชนชาว Amish ทั่วทั้งอมริกา

ภาพจากหนังสือ Quilter’s resource book

Album Quilt
หรือที่รู้จักกันในชื่อ Presentation quilt , Friendship quilt หรือ Autograph quilt อัลบั้มควิลต์มักทำเพื่อใช้เป็นของขวัญสำหรับสมาชิกในครอบครัวและเพื่อนที่จะย้ายภูมิลำเนา หรือเพื่อเฉลิมฉลองในวาระต่างๆ ในตัวอย่างจำนวนมาก โดยเฉพาะในงานแอพพลิเค แต่ละบล็อกมีความแตกต่างกันและทำโดยช่างควิลต์หลายคน ในบางบล็อกที่ทำด้วยเทคนิคแพตช์เวิร์คเหมือนกันก็จะมีลายเซ็นต์ของผู้ทำ งานควิลต์จำนวนมากที่ทำในลักษณะนี้ทำขึ้นเพื่อมอบให้กับคนที่ย้ายภูมิลำเนา หรืออาจไม่ได้พบหน้ากันอีก เช่นการเดินทางไปบุกเบิกดินแดนทางตะวันตกจนกระทั่งถึงไปรบที่แนวหน้า บางชิ้นงานทำขึ้นเพื่อใช้ในกิจการบางอย่าง เช่น การรณรงค์หาทุนของโบสถ์ในชุมชน โดยให้ผู้บริจาคเงินลงชื่อในบล็อกที่ประกอบเป็นชิ้นงาน บางชิ้นงานใช้หมึกเขียน บางชิ้นงานก็ปักด้วยไหมปัก ซึ่งคงทนกว่าการใช้หมึก

ในบัลติมอร์ มลรัฐแมริแลนด์ ในช่วงปีค.ศ.1840-1850 ได้พัฒนา Album Quilt ให้มีลักษณะเฉพาะของท้องถิ่น ต่อมารู้จักกันในชื่อว่า Baltimore Album Quilt มีความสวยงามและราคาสูงในหมู่นักสะสม ผลงานแสดงให้เห็นความซับซ้อน ละเอียดละออและสวยงาม ลวดลายหลักๆ เกี่ยวข้องกับพืชพรรณและดอกไม้ ผลงานจำนวนมากมีตะกร้า นก และสัตว์ต่างๆ ประกอบ บางชิ้นก็มีอาคารบ้านเรือนและภาพสัญลักษณ์ นับเป็นงานศิลปะที่มีมาตรฐานสูง มีการลงชื่อและวันที่ไว้ ไม่เหมือนกับงานควิลต์ส่วนใหญ่และทำก่อนปลายศตวรรษที่ 19

อ่านเพิ่มเติมที่ http://www.redcross.org.uk/About-us/Who-we-are/History-and-origin/Changi-quilt

Friendship quilt ในยุคใหม่ที่สร้างความรู้สึกสะเทือนใจก็คือ Changi quilt ซึ่งทำโดยผู้หญิงและเด็กๆ ที่เป็นเชลยในค่ายญี่ปุ่นสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ผลงานก็มีทั้งการทำแอพพลิเคและการปักผ้าเป็นรูปภาพบนผ้ากระสอบรูปสี่เหลี่มจัตุรัส แล้วนำมาต่อรวมกันเป็นผ้าควิลต์เพื่อมอบให้กับเชลยผู้ชายที่อยู่ในโรงพยาบาลเพื่อเป็นสัญญาณบอกว่าพวกเธอยังมีชีวิตอยู่ (เศร้าแป๊บ)

Advertisements